در زندان بزرگ ِ سبز و پردرخت
زندان کوچک و تاریک و نموری است که من امشب را آنجا میگذرانم
اگر اینجا دنبال چیز تازه این میگردی
آن را نخواهی یافت
زندان زندان است,
تنگ و تاریک
روشن و سبز
نمور و چندش آور
با تخت خواب
بی تخت خواب
زیر زمین
روی کوه
اینور دنیا
آنور دنیا
در ذهن من
ویا در قلب تو
زندان زندان است.
اینجا تنها زندانی در زندان است.
……………..
از همه ی دوستانی که در این مدت ابراز لطف کردند سپاسگذارم
* این چند خط را سال 82 در پادگان زرهی شیراز نوشتم و در این روزها دوباره برایم تداعی شد
از خانۀ قبلی ام شهریاران
از خانۀ قبلی ام شهریاران
